Zasadniczo w pierwszej kolejności mają zastosowanie przepisy dotyczące „lekkomyślnego uchylania się od płacenia podatków”, za co grozi grzywna w wysokości do 50 000 euro. Jeżeli przepisy te nie mają zastosowania, prawo przewiduje następujące sankcje:
| Przestępstwo | maksymalna kara |
| Wystawianie paragonów zawierających nieprawdziwe dane | 5 000 euro |
| Wprowadzanie do obrotu bonów w zamian za zapłatę | 5 000 |
| Brak ewidencji lub rozliczenia transakcji lub operacji gospodarczych albo prowadzenie ewidencji lub rozliczanie ich w sposób niezgodny ze stanem faktycznym | 25 000 € |
| Niewykorzystanie lub nieprawidłowe stosowanie systemu ewidencyjnego | 25 000 € |
| Brak zabezpieczenia lub niewłaściwe zabezpieczenie systemu ewidencyjnego za pomocą TSE | 25 000 EUR |
| Promowanie lub wprowadzanie do obrotu systemów lub oprogramowania niezgodnych z przepisami | 25 000 € |
Nie przewidziano konkretnych kar za naruszenie wymogów dotyczących prowadzenia ewidencji i sprawozdawczości. Dekret wykonawczy do § 146a nr 12.2 stanowi, że są to „obowiązki działania”, które mogą być egzekwowane „środkami przymusu”. Ponieważ oba obowiązki stanowią kluczowe elementy koncepcji bezpieczeństwa, ich naruszenie może wywołać poważne wątpliwości co do formalnej prawidłowości sprawozdań finansowych.
Wymienione tutaj grzywny są niezależne od ewentualnych konsekwencji podatkowych, takich jak oszacowanie dochodu lub postępowanie karne w sprawie uchylania się od opodatkowania.
§ 379 niemieckiego kodeksu podatkowego (Abgabenordnung) (ryzyko podatkowe)
W § 379 AO (niemieckiego kodeksu podatkowego) określono większość tych kar. Najaktualniejszą wersję § 379 AO można znaleźć tutaj: https://www.gesetze-im-internet.de/ao_1977/__379.html
Ten artykuł został przetłumaczony automatycznie.
Komentarze
Komentarze: 0
Zaloguj się, aby dodać komentarz.